Stúdentar athugið!
Ég fer mikið í sund. Mér finnst gaman í sundi. Eftir góðan sundsprett, þar sem ég syndi af mér stressið, fer ég í heita pottinn á meðan krakkarnir busla í barnalauginni eða fara í rennibrautina. Ef ég vil get ég farið í gufu. Ef ég er slæmur í bakinu get ég farið í nuddpott og jafnvel í bununa. Í heitu pottunum eru alltaf fjörugar umræður um málefni líðandi stundar. Allir eru jafnir í sundi. Feiti bankastjórinn og gamla krumpaða skúringakerlingin sitja hlið við hlið eins og jafningjar. Kynlegir kvistir koma oft við og hafa þá oft ýmislegt til málanna að leggja og er þá oft mikið hlegið. Einu sinni kom gamall maður allsber í heita pottinn í Laugardalslauginni. Það var mjög skemmtilegt. Það sagði honum það enginn. Hann bara var þarna.
Sund er lúxus sem við búum við á Íslandi. Við áttum okkur ekki alltaf á því. Okkur finnst það svo eðlilegt. En það er það ekki alls staðar í heiminum. Sundlaugar í útlöndum eru ógeðslegar ef þær eru þá til staðar. Vatnið er kalt og það eru engir heitir pottar. Það er nauðsynlegt fyrir okkur að komast reglulega í sund og eiga góða stund með okkur sjálfum og öðrum. Það er sérstaklega mikilvægt á þeim tímum sem við lifum nú. Það eru svo miklir erfiðleikar hjá mörgum. Þess vegna er líka svo mikilvægt að það sé ókeypis, þannig geta allir leyft sér það óháð efnum og aðstæðum. Við viljum ekki að sundlaugarnar okkar verði einhverskonar griðarstaður fyrir bankastjóra, stjórnmálamenn og menntafólk. Við viljum ekki sjá fátækt fólk standa fyrir utan sundstaði og komast ekki inn. Þess vegna vill Besti Flokkurinn að það sé ókeypis í sund fyrir alla Íslendinga. Og ekki nóg með það, heldur líka ókeypis handklæði þannig að háir og lágir geti synt saman, kaupmaðurinn og verkamaðurinn geta jafnvel keppt í bringusundi og leyst svo lífsgátuna í heita pottinum á eftir.
