Mikil umræða hefur verið um kvótann svokallaða síðustu misseri og sýnist sitt hverjum. Það er gott. Öll umræða litar lýðræði. En hvað er kvótinn? Það veit ég ekki. En hann er allskonar um fisk. Hver á fisk? Varla fiskurinn sjálfur. Er það ekki sá sem veiðir hann? Þegar ég var lítill drengur fór ég í veiðiferð með Geir Hallgrímssyni þáverandi Forsætisráðherra. Það var skemmtileg ferð. Í ferðinni hittum við Megas. Hann er mikill veiðimaður. Hann slóst í för með okkur. Hann og Geir rifust um pólitík. Það var samt allt í góðu. Þá kunnu menn þá list að deila án illinda. Þótt þá greindi á um ýmis mál var sjaldgæft að sjá Geir og Megas slást. Í þau fáu skipti sem það gerðist var það blóðugt. Oft þurfti ég þá að taka farsíma Geirs og hringja í lögregluna. Bjarki Elíasson yfirlögregluþjónn kom þá gjarnan og skakkaði leikinn. Eftirá var mikið hlegið enda var þetta að mestu í góðu. Megas var samt langrækinn og átti það til að rjúka í Geir að tilefnislausu útaf einhverjum gömlum ágreiningi. Það sem ergði Megas mest í fari Geirs var að Geir leyfði honum aldrei að eiga fiskinn sem hann veiddi. Hann þurfti alltaf að sleppa þeim fiskum sem hann veiddi. “Hann er lífvera eins og þú, Megas,” sagði hann gjarnan eða “Allt líf sem Guð hefur skapað er heilagt, Megas!” Megas var ósáttur við þetta og reyndi oft að slá Geir með fisknum sem hann veiddi.
Á nóttunni grét hann sig í svefn. Stundum komu Hemmi Gunn og Gunnar Dal og böðuðu sig í Skorradalsvatni en þeir voru í vegavinnu rétt hjá. Geir leyfði mér að hirða alla fiska sem ég veiddi. Einu sinni reyndi ég að hugga Megas með því að gefa honum einn af mínum fiskum en hann vildi það ekki. Konan hans sagði að hann væri fýlupúki. Ég er ekki sammála því. Ég skil reiði hans. Þetta var ósanngjarnt. En hver á fisk? Varla á fiskurinn sig sjálfur. Hefur fiskur sjálfsmynd? Ég veit það ekki. Kannski kolkrabbar. Háhyrningur er stærsti fiskur við Íslandsstrendur. Hægt er að þjálfa háhyrninga til að búa til jólasveina úr klósettpappírsrúllum og bómull. Frændi minn sem var blindur reyndi að þjálfa sel sem blindrasel en það gekk ekki. Allir reyndu að tala hann ofan af því en hann vildi ekki og á endanum synti hann á klett og rotaðist og drukknaði. Það var ekki gott.
Best er að eiga fisk saman. Þá geta þeir sem það vilja tamið hann en hinir étið hann. Allir fiskar sem Geir Hallgrímsson gaf mér voru gullfiskar. Ég skírði þá nöfnum og svaf með þá uppí rúmi þar til mamma henti þeim og rúminu líka. Eftir það svaf ég á gólfinu.
En hver er niðustaðan? Ég veit það ekki. Kannski skiptir mestu máli að vera þakklátur fyrir og finnast vænt um fisk hvort sem hann er gáfaður eða ekki. Eru ekki allir fiskar eins á bragðið hvort sem er?
